گفتاری کوتاه دربارۀ اوستا

کتاب حاضر کامل ترین برگردان اوستا در ایران است که همگی بخش های اوستا شامل گاتها، یسنا، یشت ها، ویسپرد، وندیداد و خرده اوستا را در بر دارد. متن این کتاب کامل بدون سانسور و یا خلاصـه نویسی ست. از سویی اوسـتای یاد شده با متن بسـیار روان و گویا نگاشته شده به گونه ای که خوانندگان آن بتوانند به آسانی با آن ارتباط بر قرار کرده و از آن بهره ببرند. همچنین در آغاز کتاب تاریخچه ای از اوستا و زبان و دبیره اوستایی و زرتشت آورده شده است. نویسنده ی کتاب پیش از هر بخش نخست پیش درآمدی در باره ی آن بخش نگاشته که به خوبی خواننده و پژوهنده را راهنمایی و آگاه می کند. پژوهش ها و نگارش های انجام شده درباره ی این کتاب به روز بوده و از دانش های تاریخ و باستان شناسی و ادبیات و دیگر دانش ها و آگاهی های مربوط به ایران شناسی از آن بهره برده شده است.

در ذیل بخشی از متن پیش گفتار این کتاب برای اگاهی بیشتر خوانندگان آورده می شود.

ادبیات و فرهنگ هر قوم و سرزمینی یک روزه و یک جا به دست نیامده است. پستی بلندی ها و جنگ ها و آشتی های بسیاری در درازای تاریخ روی داده تا از راه تجربه، دانش و شناخت آفرینش، فرهنگ و تاریخ سرزمینی ساخته شده است. حال هر چه این ادبیات و فرهنگ و تاریخ ژرف تر و کهن تر باشد تلاش و پایداری های مردم آن سرزمین بیش تر و با ارزش تر است.ادبیات کهن ایران زمین نیز نه تنها از این روش دور نبوده بلکه در طوفان سخت گذر زمان بهترین و بیشترین روزگاران سخت را در نوردیده و با پایداری مردمانش تا به امروز بر جا مانده است. ادبیات زبان گویای تاریخ و فرهنگ، زشتی ها و زیبایی ها، تلخی ها و شیرینی های مردمان یک سرزمین و انتقال دهنده ی دانش و تجربه پیشنیان به آیندگان است.

امروزه بیش از پیش به دانش اوستاشناسی نیاز است و هر چه بیش تر با ایران شناسی و تاریخ و فرهنگ ایران آشنا می شویم پی می بریم که ایران شناسی بدون شناخت اوستا ناممکن و نارساست . هم چنین در میان دانش های نوین ایران شناسی به ویژه در دانشگاه ها جای اوستا شناسی بسیار خالی است. نگارنده پیشنهاد می دهد تا اساتید و دست اندرکاران وزارت علوم و دانشگاه ها تدبیری بیندیشند تا یک رشته اوستاشناسی به طور کامل در دانشگاه های ایران پایه گذاری شود تا گروه های دانشجویی و پژوهشگران از راه اوستاشناسی به دانش و فرهنگ پیشینیان خود بیش تر آگاه شده و ایرانشناسی را کامل تر و بهتر به انجام رسانند.

هنوز از نگارش نخستین اوستا به زبان پارسی امروزی به دست استاد گرانمایه ابراهیم پور داود یک سده نگذشته است. در این دوره کوتاه (البته نسبت به تاریخ کهن ایران) پس از نگارش اوستا به یاری و دانش استاد ابراهیم پور داود (در سال ۱۳۰۵ خورشیدی) بسیاری از دانشمندان و ادب پژوهان به برگردان (ترجمه) و نگارش بخش های اوستا پرداخته و آن را در اختیار همگان قرار داده اند، اما کامل ترین این نگارش ها و گردآوری ها اوستای استاد ابراهیم پور داود است. ضمن اینکه از بخش برگردان و نگارش وندیداد استاد پورداود تا کنون اثری بیرون نیامده و یا بهتر است بگوییم در دسترس نیست. ما بقی اوستاهای گردآوری شده و موجود به زبان پارسی(فارسی) که از اوستایی به پارسی برگردانده شده خلاصه و اشاراتی از بخش های اوستا است. غیر از خرده اوستا و گاتها که گزارش ها و برگردان های کامل آن به دست فرزانگان و اساتید و موبدان به نگارش در آمده دیگر بخش ها به طور خلاصه و کوتاه در دسترس است. تنها بخش وندیداد به طور کامل به قلم توانمند استاد هاشم رضی به نشر در آمده است. مابقی دیگر بخش های اوستا (یشت ها، ویسپرد، یسناها) به طور کوتاه و گذراست و متن کاملی از آن ها به زبان امروزی در دسترس نیست.

نگارنده در بخش های پسین پیشگفتار به چرایی و چگونگی نگارش این کتاب پرداخته و یاد آور شده است که بر خلاف اوستاهای پیشین که کوتاه و یا بخش هایی ازآن به چاپ رسیده این کتاب گزارش کامل اوستا می باشد. در نگارش و برگردان این اوستا کوشش شده تا از متون و نوشته های معتبر و درست اساتید و دانشمندان ایرانی و غیر ایرانی بهره برده شود. هم چنین برای شناخت بخش های اوستا و گزارش های آن از پژوهش و تحقیق سنتی و یک سویه و یا متعصبانه و حتی کپی برداری پرهیز شده و کوشش شده تا گزارش های مربوط به هر بخش بسیار گویا و رسا باشد.

One thought on “گفتاری کوتاه دربارۀ اوستا”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *